برابرش متواضعيم ، هر چه خدا بخواهد كه توجه ما به اوست ، هر چه خدا بخواهد كه هيچ تحوّل و قدرتى جز به واسطهء آن ذات علىّ و عظيم وجود ندارد » .
ه - حالات بعد از دعايش بهتر از قبل باشد
چون چه بسا گناهان بعدى مانع از نفوذ دعا گردند مگر نشنيدهاى كه در دعاى معصومين - عليهم السّلام - آمده است :
555 - « و اعوذ بك من الذّنوب الّتى تردّ الدّعاء ، و اعوذ بك من الذّنوب الّتى تحبس القسم »
. يعنى : « از گناهانى كه دعا را بر مىگرداند به تو پناه مىبرم ، از گناهانى كه قسم را حبس مىكند به تو پناهنده مىشوم » .
« ابن مسعود » از پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - روايت كرده است كه فرمود :
556 - « اتّقوا الذّنوب فانّها ممحقة للخيرات ، انّ العبد ليذنب الذّنب فينسى به العلم الّذى كان قد علمه ، و انّ العبد ليذنب الذّنب فيمتنع به من قيام الليل ، و انّ العبد ليذنب الذّنب فيحرم به الرّزق و قد كان هيّنا له ثمّ تلا هذه :
إِنَّا بَلَوْناهُمْ كَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ . . .
« 1 » .
يعنى : « از گناهان پرهيز كنيد ، چون موجب نابودى خيرات مىشوند . بنده گناه مىكند و در اثر آن ، علمى را كه مىدانسته فراموش مىنمايد . بنده گناه مىكند و به واسطهء آن از نماز شب ، باز مىماند . بنده گناه مىكند و از آن روزى كه به آسانى بايد به او برسد ، محروم مىشود . آنگاه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود : ما ايشان را به قحطى و سختى مبتلا مىكنيم همچنان كه اهل آن بستان را مبتلا ساختيم كه شبى قسم خوردند تا صبحگاهان ميوهها را بچينند ولى حقى براى فقرا قرار ندهند ، به همين خاطر شبانه آتش عذابى از جانب خداوند متعال بر آن باغ وارد
هامش
( 1 ) سورهء قلم ، آيهء 17 به بعد .