ب - كشيدن دستها بر صورت :
« ابن القداح » از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده است كه فرمود :
550 - « ما ابرز عبد يده الى اللَّه العزيز الجبّار الّا استحيى اللَّه عزّ و جلّ ان يردّها صفرا ، فاذا دعا احدكم فلا يردّ يده حتّى يمسح على وجهه و رأسه »
. يعنى : « هيچ بندهاى دستش را به سوى خداوند عزيز و جبار آشكار نمىكند مگر آنكه خداوند عزيز و جليل ، شرم دارد از اينكه آن را خالى برگرداند ، پس هر يك از شما كه دعا كرد ، دستش را بر صورت و سرش نكشيده ، برنگرداند » .
از حضرت باقر - عليه السّلام - روايت است كه فرمود :
551 - « ما بسط عبد يده الى اللَّه عزّ و جلّ الّا استحيى اللَّه ان يردّها صفرا حتّى يجعل فيها من فضله و رحمته ما يشاء ، فاذا دعا احدكم فلا يردّ يده حتّى يمسح بها على رأسه و وجهه »
. يعنى : « هيچ بندهاى دستش را به سوى خداى عزيز و جليل نمىگشايد مگر آنكه ذات اقدس الهى شرم مىكند از اينكه آن را خالى برگرداند و قدرى از فضل و رحمتش - آن مقدار كه خود مىخواهد - در آن قرار ندهد ، پس هر گاه يكى از شما دعا كرد ، دستش را بر سر و صورتش نكشيده ، بر نگرداند » .
در خبر ديگر آمده است كه : « به صورت و سينهاش بكشد » .
و در دعاى معصومين است - عليهم السّلام - آمده است كه :
552 - « و لم ترجع يد طالبة صفرا من عطائك و لا خائبة من نحل هباتك »
. يعنى : « دست هيچ طلبكنندهاى ، خالى از عطايت و نااميد از بخشش تو باز نگشت » .
ج - دعا را با صلوات بر پيامبر و آلش - عليهم السّلام - پايان بدهد :
كه حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود