خداوند متعال مىفرمايد :
-
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
« 1 » .
يعنى : « پروردگارتان را در حال تضرع و خفا بخوانيد » .
در دعاى معصومين - عليهم السّلام - آمده است كه :
418 - « و لا ينجى منك الّا التّضرّع اليك »
. يعنى : « تنها تضرّع به درگاه تو موجب نجات است » .
در آنچه به موسى - عليه السّلام - وحى شده آمده است :
- « يا موسى ، كن اذا دعوتنى خائفا مشفقا وجلا ، و عفّر وجهك في التّراب ، و اسجد لى بمكارم بدنك ، و اقنت بين يدىّ في القيام و ناجنى حيث تناجينى بخشية من قلب وجل »
« 2 » .
يعنى : « اى موسى به هنگام دعا بايد خائف ، سوخته دل و بيمناك باشى ، صورتت را به خاك بمال و با بهترين اعضايت در برابرم سجده كن ، در مقابل من كه ايستادهاى دستهاى گدايى را به قنوت بلند كن و به هنگام مناجاتت با حالتى هراسناك و قلبى بيمناك مناجات بنما » .
و در آنچه كه بر عيسى - عليه السّلام - وحى فرستاد آمده است كه :
419 - « يا عيسى ، ادعنى دعاء الغريق الحزين الّذى ليس له مغيث .
يا عيسى ، اذلّ لى قلبك و اكثر ذكرى في الخلوات و اعلم انّ سرورى ان تبصبص الىّ و كن في ذلك حيّا و لا تكن ميّتا و اسمعنى منك صوتا حزينا »
. يعنى : « اى عيسى ! همچون انسان غريق و محزونى كه هيچ نجات دهندهاى ندارد ، مرا بخوان : اى عيسى ! قلبت را در برابر من خوار و ذليل كن و در خلوتها بسيار به ياد من باش . بدان خوشحالى من در اين است كه با خوف و رجا به سوى من بيايى ، اما مبادا با قلبى مرده چنين كنى ، بلكه بايد قلبت زنده و با نشاط باشد و از
هامش
( 1 ) سورهء اعراف ، آيهء 55 .
( 2 ) در حديث 441 خواهد آمد .