مالهاى فراوان در كنار من است . در اين حال اشاره كرد به آنچه در اطرافش موجود بود كه عبارت بود از يك بالش ، يك شمشير و يك ظرف ! ابو ذر ( ره ) به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عرض كرد : يا رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آنان كه از خداوند متعال هراسناكند و اهل خشوع و خضوع و ذكر كثير هستند ، از همه زودتر به بهشت مىروند ، آن حضرت فرمودند :
286 - « لا و لكن فقراء المؤمنين يأتون فيتخطّون رقاب النّاس فيقول لهم خزنة الجنّة : كما انتم حتّى تحاسبوا ؟ فيقولون : بم نحاسب ؟ فو اللَّه ما ملكنا فنجور و نعدل ، و لا افيض علينا فنقبض و نبسط و لكن عبدنا ربّنا
حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ
»
. يعنى : « خير ، بلكه مؤمنين فقير در قيامت مىآيند و پاى برگردن مردم مىگذارند ، در اين حال مأمورين بهشت به آنان مىگويند : همان جا بايستيد تا حسابرسى شويد ، اينان مىگويند : در برابر چه ؟ به خدا سوگند ! ما چيزى نداشتهايم كه در آن ستم كرده يا عدالت را مراعات نموده باشيم ، خداوند متعال به ما نداد تا ما بخشيده يا نبخشيده باشيم ، ما بندگى حق كرديم تا مرگمان فرا رسيد » .
از امام صادق - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود :
287 - « انّ فقراء المؤمنين ليتقلّبون في رياض الجنّة قبل اغنيائهم باربعين خريفا » .
يعنى : « مؤمنين فقير چهل پاييز قبل از اغنيا به بهشت مىروند » .
سپس فرمود :
- « سأضرب لكم مثلا انّما مثل ذلك مثل سفينتين مرّ بهما على باخس فنظر في احديهما فلم يجد فيها شيئا فقال : اشربوها ، و نظر في الاخرى فاذا هى موقّرة فقال : احبسوها » .
يعنى : « براى شما مثلى مىزنم : اين مسأله به دو كشتى مىماند كه بازرسى ، گذرش به آن دو مىافتد ، يكى را مىبيند چيزى در آن نيست و خالى است ، مىگويد : رهايش كنيد برود ، اما در بازرسى ديگرى ، مىبيند پر است ، در اينجا