امام كاظم - عليه السّلام - مىفرمود :
203 - « سعد امرؤ لم يمت حتّى يرى خلفه من نفسه ولدا ، ثمّ قال : فقد ارانى اللَّه خلفى من نفسى »
. يعنى : « مردى كه قبل از مرگ ، فرزند جانشينش را ببيند سعادتمند است .
سپس فرمود : خداوند متعال جانشين مرا به من نشان داده است - در همين حال ، حضرت به سوى فرزندشان امام رضا - عليه السّلام - اشاره كردند » .
حضرت صادق - عليه السّلام - فرمود :
204 - « انّ اللَّه ليرحم الوالد لشدّة حبّه لولده »
. يعنى : « خداوند بر پدر رحمت مىفرستد به خاطر شدّت محبت به فرزندش » .
فردى از حضرت صادق - عليه السّلام - پرسيد : به چه كسى نيكى كنم ؟
فرمود :
205 - « والديك » .
يعنى : « به پدر و مادرت » . گفت : آن دو ( از دنيا ) رفتهاند ، فرمود :
- « برّ ولدك »
. يعنى : « با فرزندت خوش رفتارى نما » .
و نيز از آن حضرت نقل است كه فرمود :
206 - « احبّوا الصّبيان و ارحموهم ، و اذا وعدتموهم شيئا فاوفوا لهم فانّهم لا يرون الّا انّكم ترزقونهم »
. يعنى : « به بچهها محبت كنيد و بر آنان ترحّم نماييد و هر گاه به آنان وعدهاى داديد ، بدان وفا كنيد ، چون اينان شما را روزى رسان خويش مىدانند » .
و همچنين آن حضرت فرمود :
207 - « من قبّل ولده له حسنة ، و من فرّحه فرّحه اللَّه يوم القيامة ، و من علّمه القران دعى الابوان فكسيا حلّتين يضيء من نورها وجوه اهل الجنّة »
.
عدة الداعي ونجاح الساعي (آيين بندگى و نيايش) (فارسى) — صفحة 145
مساهمون: ابن فهد الحلي
ص١٤٥