194 - « قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : مرّ عيسى بن مريم - عليه السّلام - بقبر يعذّب صاحبه ، ثمّ مرّ به من قابل فاذا هو لا يعذّب فقال : يا ربّ مررت بهذا القبر عام اوّل و كان يعذّب و مررت به العام فاذا هو ليس يعذّب ! فاوحى اللَّه اليه انّه ادرك له ولد صالح فاصلح طريقا واوى يتيما فلهذا غفرت له بما عمل ابنه ، ثمّ قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : ميراث اللَّه عزّ و جلّ من عبده المؤمن ولد يعبده من بعده »
. يعنى : « حضرت رسول - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : عيسى بن مريم - عليه السّلام - روزى گذارش بر قبرى افتاد كه صاحبش در عذاب بود ، سال بعد كه از همان قبر گذر كرد ، مشاهده كرد كه عذاب بر طرف گرديده است عرض كرد : بار خدايا ! سال قبل كه از اينجا مىگذشتم اين فرد در عذاب بود ، اما امسال در عذاب نيست ! پس خداوند متعال وحى فرستاد : فرزند صالحى از اين فرد باقى مانده كه :
راه را اصلاح مىكند « 1 » و يتيم را پناه مىدهد ، به همين خاطر ( يعنى عمل فرزندش ) او را بخشيدم .
سپس رسول حق - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود : ارثى كه بندهء مؤمن براى خدا به جاى مىگذارد ، فرزندى است كه پس از او بندگى خدا كند » .
آنگاه حضرت صادق - عليه السّلام - اين آيه را تلاوت فرمود كه خداوند متعال از زبان حضرت زكريا نقل مىكند كه :
ربّ . . .
فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
« 2 » .
يعنى : « پروردگارا ! از جانب خود به من فرزندى عطا كن تا وارث من و خاندان يعقوب باشد و او را راضى قرار بده » .
هامش
( 1 ) شايد منظور اين باشد كه جادهها را درست مىكند و شايد منظور ، هدايت و اصلاح مردم به طريق حق باشد كه هر دو نيك است ، اگر چه دومى افضل است .
( 2 ) سورهء مريم ، آيهء 4 - 6 .