كه ميفرمايد :
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ
« 1 » ( تا اينكه يكى از ايشان را مرگ فرا رسد گويد : پروردگارا فرمان ده مرا بازگردانند اميدوارم در آنچه واگذاشتهام عمل خير و شايستهاى انجام دهم ) يعنى زكات آن را ردّ كنم .
( 1 ) 6 - ابان بن تغلب گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : دو كشتن است در اسلام كه هر دو را حقتعالى حلال كرده است ، و كسى بدان حكم نميكند تا هنگامى كه قائم ما آل محمّد عليه السّلام قيام كند و آن حضرت عليه السّلام بدستور الهى در آن دو ، حكم فرمايد يكى مرد زناكاريست كه زن داشته باشد كه او را سنگسار كند ، و ديگر كسى كه زكات مال خود ندهد كه او را گردن زند .
شرح : ممكن است مراد آن باشد كه قائم عليه السّلام بيّنه و گواه بر زنا و ندادن زكات نطلبد و بعلم خود حكم جارى سازد ، چنان كه ظاهر روايت كافى است و اضافهاى دارد كه آن جملهء
لا يريد عليهما بيّنة
مىباشد ، و در اين صورت منافات ندارد كه كس ديگرى اين دو قتل را انجام دهد و از روى بيّنه و دليل و شاهد باشد .
7 - در روايت ديگرى ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : آنكه در ايّام حياتش زكات مال خود را ندهد پس از مرگ طلب بازگشت كند ، ( 2 ) و هر كس قيراطى از زكات واجب را ندهد ، ميخواهد يهودى بميرد ميخواهد نصرانى ( يعنى با يهود و
هامش
( 1 ) المؤمنون : 102 .