گويد : از امام عليه السّلام شنيدم ميفرمود : براستى كه خداوند عزيز دو كيفر و عقوبت براى خوردن مال يتيم مقرّر فرموده و وعيد داده است ، يكى از آن دو راجع بعالم آخرتست كه آن آتش دوزخ باشد و يكى كيفر دنيائى ، و أمّا راجع بكيفر دنيائى ميفرمايد :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
و مرادش آنست كه بايد بترسد از اينكه بر سرپرستى فرزندان او كسى را گمارم كه با آنها رفتار كند به همان طور كه او با يتيمان مردم رفتار كرده است .
( 1 ) 3 - معلّى بن خنيس گويد : بر امام صادق عليه السّلام وارد شديم حضرت ( بدون اينكه ما سخنى گفته باشيم ) شروع كرده فرمود : هر كس خيانت بمال يتيم كند خداوند مسلّط سازد بر او كسى را كه به او يا اولاد و فرزندان او ستم كند چنان كه خداوند عزيز ( در كتاب خود ) ميفرمايد :
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً
بايد بترسند آنان كه امر سرپرستى اطفال پدر مرده را بدست گرفتهاند از اينكه پس از خود كودكان صغير و ناتوانى واگذارند ، بترسند بر حال ايشان ( كه مبادا كسى بر اموال ايشان