( 1 ) 16 - ابن عبّاس گويد : پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم در حالى كه اصحابش نزد او از فضيلت شعبان سخن ميگفتند ) فرمود : ماه شريفى است ، و آن ماه من است ، و حاملين عرش آن را بزرگ ميدارند و قدرش را ميشناسند ، و آن ماهى است كه روزيهاى مؤمنين براى ماه مبارك رمضان افزون مىشود ، و بهشت در آن ماه زينت مىشود ، و نامش شعبان شد به جهت آنكه روزىهاى مؤمنين در آن ماه تقسيمبندى مىشود به جهت ماه رمضان ، و آن ماهى است كه به اعمال نيكوى شخص هفتاد برابر پاداش داده مىشود ، و كارهاى زشتش آمرزيده مىشود ، و مورد مؤاخذه واقع نمى گردد . و عمل نيك پذيرفته ميگردد ، و پروردگار با عظمت به بندگان نيك خود مباهات مينمايد ، و از عرش عظمت و قدرت خود به روزه داران و عبادتكنندگان نظر رحمت ميافكند ، و بسبب ايشان بحاملين عرش خود مباهات مينمايد ، در اين هنگام حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السّلام به پا ايستاد و عرض كرد پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا ، فضائل ماه شعبان را بيشتر بيان كنيد ، تا ميل به روزه گرفتن
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 143
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤٣