به ادامهء عمل لا اقلّ تا يك سال وارد شده .
و اما طولانى نمودن مدّت افطار و ترك روزه به جهت آنست كه نفس خسته و ملول نشود و بعد از استراحت طولانى و آمادگى كامل جسمى و روحى ، با اشتياق تمام دوباره عمل عبادت را شروع كند .
ب - بالا رفتن اعمال ظاهرا كنايه از قبولى عمل و پذيرفته شدن آن در درگاه احديّت است كه ببركت ماه شعبان خداوند عمل بندگان را مىپذيرد و مصداق «
إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ
» مىباشد .
( 1 ) 14 - أنس بن مالك گويد از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم سؤال شد كه از روزهها كدام افضل است ، فرمود روزهء ماه شعبان به جهت بزرگداشت ماه مبارك رمضان .
( يعنى بعنوان مقدّمهء ماه رمضان انسان روزه بگيرد ) .
( 2 ) 15 - امّ سلمه ميگويد : پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم هيچ ماهى را تمامى روزه نميگرفت مگر ماه شعبان را كه به ماه رمضان وصل ميفرمود .