روزههاى خود را در ماه شعبان قرار ميداد .
( 1 ) 12 - زيد بن اسلم ميگويد : از پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم سؤال شد راجع به روزهء ماه رجب ( يعنى ثواب آن ) فرمود كجائيد از روزهء ماه شعبان . ( يعنى چرا از ثواب روزهء شعبان غافليد ) .
( 2 ) 13 - اسامة بن زيد گويد : پيغمبر خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم پى در پى روزه ميگرفت تا آنكه مردم ميگفتند : ديگر افطار نخواهد كرد ، و روزه را ترك ميكرد بقدرى كه مردم ميگفتند ديگر روزه نخواهد گرفت ، راوى گفت از اسامة بن زيد پرسيدم آيا در ماهى ديدى كه پيغمبر در آن بيشتر از ماههاى ديگر روزه بگيرد ؟ گفت آرى گفتم كدام ماه ؟ گفت ماه شعبان ، آن ماهى است كه در بين رجب و رمضان است ، و مردم عموما از فضيلت آن غافلند ، و آن ماهى است كه عبادات بسوى پروردگار عالم بالا مىرود ، و من دوست دارم در حالى كه روزهدار باشم عملم بسوى پروردگار بالا رود .
شرح : در اين حديث دو جهت مورد بحث مىباشد :
1 - ادامهء دادن روزه به جهت آنست كه هر عمل خيرى به شرط دوام و بقاء تأثير كامل در روح انسان دارد و گر نه آثارش سطحى است از اين جهت در روايات تأكيد
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 141
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٤١