فصل هفتم : در بيان بعضى از علامات ظهور حضرت صاحب الزّمان ( صلوات اللّه عليه و على آبائه الطاهرين )
و ما در اين فصل اكتفا مىكنيم به مختصرى از آنچه نگاشته سيّد سند ، فقيه محدّث جليل القدر مرحوم آقا سيّد اسماعيل عقيلى نورى [ 1 ] - نور اللّه مرقده - در كتاب كفاية الموحّدين . و آن علامات بر دو قسم است : علامات حتميّه و علامات غير حتميّه ، امّا علامات حتميّه به نحو اجمال از اين قرار است و مقصود ترتيب ذكرى است .
[ علامات حتميّه ]
اوّل : خروج دجّال است
، [ 2 ] و آن ملعون ادّعاى الوهيّت نمايد و به وجود نحس او خونريزى و فتنه در عالم واقع خواهد شد . و از اخبار ظاهر شود [ 3 ] كه يك چشم او ماليده و ممسوح است و چشم چپ او در ميان پيشانى او واقع شده و مانند ستاره مىدرخشد و پارچهء خونى در ميان چشم او واقع است و بسيار بزرگ و تنومند و شكل عجيب و هيأت غريب و بسيار ماهر در سحر است و در پيش او كوه سياهى
هامش
[ 1 ] اين عالم جليل و دانشمند شهير فرزند سيد احمد علوى عقيلى طبرسى است كه نزد مرحوم شيخ انصارى و ميرزا حبيب اللّه رشتى و مجدد شيرازى تحصيل كرده و از خود آثار ارزندهاى به يادگار گذاشته و در 1321 ق چشم از جهان فرو بسته است . نك : اختران تابناك ، ج 1 ، ص 84 ؛ نقباء البشر ؛ ريحانة الادب .
[ 2 ] صحيح بخارى ، كتاب الفتن ، ج 9 ، ص 74 به نقل از قادتنا ، ج 7 ، ص 292 .
[ 3 ] نك : بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 193 - 194 .