الحسين بن احمد بن محمد بن غياث الدّين بن مجد الدّين بن نور الدّين بن سعد الدّين بن عيسى بن موسى بن عبد اللّه بن الإمام موسى الكاظم عليه السّلام كه تلميذ علّامهء مجلسى و آقا سيّد هاشم احسايى و محقّق سبزوارى و محقّق خوانسارى و محدّث كاشانى و غير ايشان است . و كتب بسيارى تصنيف كرده . خود آن جناب در بعض مصنّفات خود شرح حال خود را نوشته و جماعتى نيز احوال او را به شرح نوشتهاند مانند نافلهاش سيّد عبد اللّه و سيد فاضل سيّد عبد اللّطيف شوشترى در تحفة العالم [ 1 ] و غير ايشان . وفاتش در قريهء جايدر در شب جمعه بيست و سيّم شوّال سنهء هزار و صد و دوازده واقع شده .
و فرزند جليلش سيّد نور الدّين [ 2 ] از اهل علم و صاحب رسائل متعدّده است ، وفات كرده در ذيحجّه سنه هزار و صد و پنجاه و هشت . روايت مىكند از پدرش و از شيخ حرّ عاملى .
و فرزندش سيّد اجلّ ، عالم متبحّر ، نقّاد ، آقا سيّد عبد اللّه [ 3 ] بن نور الدّين بن نعمت اللّه الموسوى از اجلّاى اين طايفه است ، جمع شده بود در او جودت فهم و حسن سليقه و كثرت اطّلاع و استقامت طريقه ، چنان كه ظاهر مىشود از رجوع به مؤلّفات شريفهاش كه از جملهء آنها است شرح نخبه و شرح مفاتيح الأحكام و ذخيره و غيرها ، و اجازهاى نوشته كه در آن شرح كرده حال خود و حال پدر و جدّ و احوال جمله از مشايخ خود را ، روايت مىكند از والدش و از مير محمّد حسين خاتونآبادى و آقا سيّد نصر اللّه از او و اين يعنى روايت كردن هر يك از دو شيخ از ديگر در علم دراية موسوم است به مذبّح ، و نظيرش روايت علّامهء مجلسى است از سيّد عليخان شارح صحيفه ، و روايت سيّد از او و روايت علّامهء مجلسى از شيخ حرّ ج 2 ، ص 330 ؛ معجم المؤلفين ، ج 13 ، ص 110 ؛ هدية الاحباب ، ص 196 و نابغهء فقه و حديث سيد نعمت اللّه جزائرى از سيد محمّد جزائرى .
هامش
[ 1 ] تحفة العالم ، ص 87 .
[ 2 ] نك : نابغهء فقه و حديث ، ص 358 ؛ مقدمهء فروق اللغات و شجرهء طيبه .
[ 3 ] نك : شجرهء مباركه ، ج 1 ، ص 28 - 55 ؛ نابغهء فقه و حديث ، ص 384 .