آزادكردههاى ايشان بر زمين افتاده بودند كه دشوار بود بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شهادت ايشان و اگر حضرت در آن روز زنده بود همانا آن حضرت صاحب تعزيهء ايشان بود » . پس حضرت آن قدر گريست كه ريش مباركش تر شد الخ . « 1 »
و از اين حديث شريف استفاده مىشود كه آل رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه در كربلا شهيد شدند هيجده تن بودند ، زيرا كه ابن شهر آشوب در مناقب فرموده كه : ده نفر از مواليان امام حسين عليه السّلام و دو نفر از مواليان امير المؤمنين عليه السّلام در كربلا شهيد شدند ، « 2 » پس اين جمله با هيجده تن از آل رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم سى نفر مىشوند .
و بالجمله ، در عدد شهدا طالبيّين اختلاف است . و آنچه اقوى مىنمايد آن است كه هيجده تن در ملازمت حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام از آل پيغمبر شهيد شدهاند ، چنانچه در روايت معتبر عيون و امالى است كه حضرت امام رضا عليه السّلام به ريّان فرموده و مطابق است با قول زجر بن قيس كه در آن رزمگاه حاضر بود - و بيايد كلام او - . و موافق است با روايتى كه از حضرت سجّاد عليه السّلام مروى است كه فرمود :
من ، پدر و برادرم و هفده تن از اهل بيت خود را صريع و مقتول ديدم كه بر خاك افتاده بودند الى غير ذلك .
و همين است مختار صاحب كامل بهائى . « 3 » و مىتوان گفت : آنان كه هفده تن شمار كردهاند طفل رضيع را در شمار نياورده باشند .
پس راجع به اين قول مىشود ، و خبر معاوية بن وهب را كه در اوايل باب ذكر كرديم هم به اين مطلب حمل كنيم . و اللّه تعالى هو العالم .
هامش
( 1 ) مصباح المتهجد ، ص 724 .
( 2 ) مناقب ، ج 4 ، ص 113 .
( 3 ) كامل ، ج 2 ، ص 302 ، چاپ مرتضوى .