به دست معجزنماى خويش از جاى كند و جماعتى نتوانستند حركتش دهند ، و سنگى عظيم را از سر چاهى بر گرفت كه لشكر از تحريكش عاجز بودند .
شجاعتش ، شجاعت گذشتگان را از ياد برده ، و نام آيندگان را بر زبانهاى مردم فسرده ، مقاماتش در حروب مشهور ، و حروبش تا قيامت معروف و مذكور است .
شجاعى است كه هرگز نگريخته ، و از هيچ لشكرى نترسيده . هرگز خصمى در برابرش نيامده كه از او نجات يافته باشد مگر در ايمان آوردن ، هرگز ضربتى نزده كه محتاج به ضربت ديگر باشد ، و شجاعى را كه آن حضرت مىكشت قوم او افتخار مىكردند به آن كه امير المؤمنين عليه السّلام او را كشته و لهذا خواهر عمرو بن عبد ودّ در مرثيهء برادر خويش اشعارى خواند به اين مضمون كه : اگر كشندهء عمرو غير امير المؤمنين عليه السّلام بود ، من تا زنده بودم بر او مىگريستم ، امّا چون قاتلش يگانه است در شجاعت و ممتاز است به كرامت ، كشتهء او را عارى و ننگى نيست . « 1 »
و شجاعى كه لحظهاى در مقابل آن حضرت مىايستاد پيوسته به آن افتخار مىنمود و از قوّت قلب و دليرى خود مىسرود .
پادشاهان بلاد كفر صورت آن جناب را در معبد خود نقش مىكردند ، و جمعى از ملوك ترك و آل بويه براى تيمّن و تبرّك صورت او را بر شمشيرهاى خود از جهت ظفر و نصرت بر دشمن نگاشته و با خود مىداشتند .
و اين بود قوّت و زور او با آن كه نان جو مىخورد و غذا كم تناول مىنمود و مأكول و ملبوسش از همه كس درشتتر بود و هميشه صائم و قائم و عبادت او دائم بود .
امّا كمالات خارجيّهء او يكى نسب شريف او است كه پدرش ابو طالب سيّد بطحاء ، و شيخ قريش ، و رئيس مكّهء معظمه بوده ، و كفالت نمود حفظ كردن حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم را از اوان صغر تا ايّام كبر ، و آن حضرت را از مشركين و كفّار
هامش
( 1 ) نك : مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 199 ؛ الارشاد مفيد ، ج 1 ، ص 104 ؛ بحار الأنوار ، ج 20 ، ص 33 ؛ ارشاد القلوب ، ج 2 ، ص 65 ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 32 ؛ كشف الغمه ، ج 1 ، ص 206 .