سال عمر كرده بود و او آخر كسى است از صحابه كه در مدينه وفات كرد ، و پدرش عبد اللّه انصارى از نقباء حاضرين بدر و احد است ، و در احد شهيد شد ، و او را با شوهر خواهرش عمرو بن الجموح در يك قبر دفن كردند ، و قصّهء شكافتن قبر او با قبور شهداى احد در زمان معاويه براى جارى كردن آب معروف است .
ششم - حذيفة بن اليمان العنسى « 1 »
است
كه از بزرگان اصحاب سيّد المرسلين و خاصّان جناب امير المؤمنين - عليهما و آلهما السّلام - است ، و يكى از آن هفت نفرى است كه بر حضرت فاطمه عليها السّلام نماز گزاشتند ، و او با پدر و برادر خود صفوان در حرب احد در خدمت حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلم حاضر بوده ، و در آن روز يكى از مسلمانان پدر او را به گمان آن كه از مشركين است در اثناى گرمى جنگ شهيد كرده . و بنا بر سرّى كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم با او در ميان نهاده بود به حال منافقين صحابه معرفت داشت ، و اگر در نماز جنازهء كسى حاضر نمىشد ، خليفه ثانى بر او نماز نمىگزاشت ، و از جانب او سالها در مدائن والى بود ، پس او را عزل كرد ، و حضرت سلمان رضى اللّه عنه و الى آنجا شد ، چون وفات كرد ، دوباره حذيفه والى آنجا شد ، و مستقر بود تا نوبت به شاه ولايت على عليه السّلام رسيد ، پس از مدينه رقمى مبارك باد و فرمان همايونى به اهل مداين صادر شد ، و از خلافت خود و استقرار حذيفه در آنجا به نحوى كه بود اطّلاع داد ، و لكن حذيفه بعد از حركت آن حضرت از مدينه به جانب بصره به جهت دفع شرّ اصحاب جمل و قبل از نزول موكب همايون به كوفه وفات كرد ، و در همان مداين مدفون شد .
و از ابو حمزهء ثمالى روايت است كه چون حذيفه خواست وفات كند فرزند خود را طلبيد و وصيّت كرد او را به عمل كردن اين نصيحتهاى نافعه . فرمود : اى پسر
هامش
( 1 ) براى تفصيل احوال او نك : اسد الغابة ، ج 1 ، ص 390 ؛ الاصابة ، ج 2 ، ص 223 ، ش 1643 ؛ شذرات الذهب ، ج 1 ، ص 44 ؛ حلية الاولياء ، ج 1 ، ص 270 ؛ صفة الصفوة ، ج 1 ، ص 249 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 6 ، ص 15 و ج 7 ، ص 317 ؛ المستدرك ، ج 3 ، ص 379 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 325 .