ما را اكرام كردى و ضيافت نمودى با چند اعزاز . نشايد كه ما به تو خيانت كنيم . يار من عماره با حرم تو خيانت كرد . و اينك طيب حرم .
نجاشى كه طيب بديد قصد قتل عماره كرد . ثانيا گفت : نشايد ، كه به امان ما در شهر ما آمد . سحره را بخواند تا زيبق در احليل وى چكانيدند و وى مبهوت شد و با وحش به صحرا افتاد . مدّتى با وحش گرديدى ؛ تا قريش بر كنارهء آبى كمين كردند و عماره را بگرفتند و در دست ايشان بتپيد تا جان به مالك دوزخ سپرد .
جعفر آنجا بماند و احترام تمام يافت . و نجاشى را پسرى بيامد ، نام وى محمّد كرد . و اسماء بنت عميس شير وى داد مدّتى ، از شير عبد اللّه بن جعفر .
و چون رسول ( صلعم ) با قريش صلح كرد ، جعفر با اصحاب روى به خدمت رسول ( ص ) نهادند - در ايّام فتح خيبر - به مدينه . و ابو طالب اين ابيات به نجاشى نوشت به تحريص نصرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اصحاب آن حضرت :
تعلم مليك الحبش انّ محمّدا * وزير لموسى و المسيح بن مريم
اتى بهدى مثل الّذى أتيا به * و كلّ بامر اللّه يهدى و يعصم
و انّكم تتلونه فى كتابكم * بصدق حديث لا حديث التّرجّم
فلا تجعلوا للّه ندّا و اسلموا * فانّ طريق الحقّ ليس بمظلم « 1 »
هامش
( 1 ) - اعلام الورى / 53 - 55 ، قصص الانبياء راوندى / 322 - 324 .