برخاست و پيش وى رفت و گفت : يا عم ، صابى شدى ؟ گفت : نه و ليكن حال چنين بود . كلام وى نه شعر است و نه خطب و نه كهانت . گفتند :
چيست ؟ گفت : تا انديشه بكنم .
روز دوم با پيش وى رفتند و گفتند : يا ابا عبد شمس چه تفكّر كنى ؟
گفت : هر چه تفكّر كنم سحر مىدانم كه مويها بر پاى مىخيزد عند استماع آن . و منه قوله تعالى :
« إِنَّهُ فَكَّرَ وَ قَدَّرَ * فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ »
الى قوله :
« إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ »
. « 1 » ، و در حقّ وى اين آيت آمد كه :
« ذَرْنِي وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً »
الى قوله :
« تِسْعَةَ عَشَرَ »
. « 2 »
روزى ديگر رسول ( ص ) آيت :
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ »
« 3 » بر وى خواند . گفت : اعادت كن . بازخواند . گفت : و اللّه انّ له لحلاوة . و انّ له لطلاقة . و انّ اعلاه لمثمر . و انّ اسفله لمعذق . و ما يقول هذا بشر . « 4 »
هامش
( 1 ) - مدّثّر ( 74 ) / 18 - 24 .
( 2 ) - مدّثّر ( 74 ) / 11 - 30 .
( 3 ) - نحل ( 16 ) / 90 .
( 4 ) - اعلام الورى / 52 .