فرداى قيامت بر صراط و شفير دوزخ بايستم و گويم : يا نار ، خذى هذا . فانّه من اعدائى . و ذرى ذلك . فانّه من اصدقائى . « 1 »
و حق تعالى گفت :
« يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ »
. « 2 » و به اتّفاق على ( ع ) از عشرهء مبشّره است . پس به حديث : « المرء مع من أحبّ » « 3 » رعيّت با على عليه السلام باشند و على با رعيّت در بهشت .
و همچنين حارث اعور همدانى پيش امير المؤمنين رفت و گفت : يا امير المؤمنين ، انّى احبّكم و اخاف حالتين من حالاتى ؛ وقت التّردّد و حالة الممرّ على الصّراط . فقال عليه السلام : لا تخف يا حارث . فما من احد من اوليائى او اعدائى الّا و هو يرانى فى هاتين الحالتين و اراه و يعرفنى و اعرفه .
و اين ابيات انشا فرمود :
يا حار همدان من يمت يرنى * من مؤمن او منافق قبلا
يعرفنى طرفه و اعرفه * بنعته و اسمه و ما فعلا
و انت عند الصّراط معترضى * و لا تخف عثرة و لا زللا
اقول للنّار حين توقف لل * عرض ذريه لا تقربى الرّجلا
ذريه لا تقربيه انّ له * حبلا بحبل الوصىّ متّصلا
اسقيك من بارد على ظمأ * تخاله فى الحلاوة العسلا
هذا لنا خالص لشيعتنا * اعطانى اللّه فيهم الاملا « 4 »
و گويند : امام زين العابدين عليه السلام گفته :
هامش
( 1 ) - بنگريد به : امالى مفيد / 6 ، بحار الانوار 7 / 327 .
( 2 ) - اسراء 17 / 71 .
( 3 ) - تفسير الفرات / 203 ، امالى مفيد / 152 ؛ بحار الانوار 66 / 247 و 251 .
( 4 ) - امالى مفيد / 3 - 7 ، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 18 / 43 .