زبان مردم فصيح ، خردشان ، بىلغزش است . پس كرمان شهري مرفّه است اگر حوادث بگذارد ! در كرانه كرم است ، مارهاى بزرگ دارد ولى نه نگهبان ونه اندرزگرى كه به مردم بياموزد . تن همچون خلال باريك ، خشكزار بسيار دارد ، رودخانهاى كه آشغالش را بروبد ندارد ، آرزوگاه دو دولت « 1 » ونبردگاه * هر دو است ، چه آشوبها وكشتارها دارند ! واين نقشهء آنجا است .
فهرست شهرها
اين سرزمين پنج خوره وناحيت است . نخستين آنها از سوى « فارس » ، بردسير « 2 » سپس نرماسير سپس سيرجان سپس بمّ سپس جيرفت مىباشد .
بَرْدَسير : خورهايست در كنار كوير ، سردسير وگرمسير دارد وزبان محلى آن را « گواشير » « 3 » خوانند كه قصبهء خوره نيز به همين نام است . از شهرهايش : ماهان ، كوغن ، زرند ، جنزرود ، كوه بيان [ ؟ ] « 4 » ، قواف ، اوناس ، زاور « 5 » ، خوناب ، غبير ، كارشتان « 6 » است . ناحيت خبيص شهرهايش :
نشك ، كشيد ، كوك كثروا است .
نَرْماسير : نيز در كنار كوير در سمت سيستان است ، قصبهء آن نيز به همين نامست . وهمچنانست همهء پنج خوره . از شهرهايش : با هر كرك
هامش
( 1 ) شايد : سامانى وبويهى !
( 2 ) بردشير [ كواشير خ . ل . ] ( استخرى ع 161 : 4 بردسير يعنى وأشير ( پ 145 : 6 ) .
( 3 ) متن : كواشير .
( 4 ) كوبيان ، كوكيان ( ياقوت 4 : 316 ) .
( 5 ) استخرى ع 229 : 4 و 233 : 1 پ 186 : 5 و 188 .
( 6 ) كارستان [ خ ل . ] كرستان . بلدان يعقوبي پ 62 .