سفط را گشودند ديدند كه در آن چنين نوشتهاى هست :
جغرافياى كواذ
در آن چنين نوشتهاى هست :
بنام خداوند صورتگر ، قباد پسر فيروز سرزمين خود را بر رسيد آبها وخاكهايش را سنجيد ، تا براي سكناى خويش شهري بسازد ، پس سرزمين خود را بهترين زمين يافت واين از عراق آغاز مىشود كه ناف زمينها است ودلگشاترين آنها را در سيزده جا چنين تشخيص داد مداين « 1 » ، شوش « 2 » ، جندىشاپور « 3 » ، تستر « 4 » ، ساپور « 5 » ، أصفهان ، رى ، بلخ ، سمرقند ، ابيورد « 6 » ، ماسبدان ، مهرجانقذق « 7 » قرماسين « 8 » .
سردسيرترين آنها رادبيل « 9 » ، همدان ، قزوين ، جوانق *
هامش
( 1 ) تيسفون .
( 2 ) مغرب شوش .
( 3 ) گندىشاپور .
( 4 ) شوشتر .
( 5 ) شاپور .
( 6 ) باورد ورودراور : در نهاوند ( ابن فقيه همانجا ) .
( 7 ) مهرگان كدك .
( 8 ) معرب كرمانشاه . ولى در ابن فقيه 24 « تل ماستر » آمده است
( 9 ) أردبيل ( ابن فقيه . فارسي : 24 ) .