( 1 ) از كتاب قضا و شهادت
( 2 ) شهادت افرادى كه مورد قبول است
( 3 ) 1 - محمد بن صلت گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم چند نفر دوست در سفرى با هم حركت ميكنند ، دزدان ، راه را بر آنها ميگيرند ، سپس آن دزدها دستگير ميشوند ، و آن جماعت دوست بر عليه آن دزدان گواهى ميدهند ، اين گواهى چگونه است ؟
امام عليه السلام فرمود : شهادت آنها مورد پذيرش نيست ، مگر اينكه خود دزدان اقرار كنند ، و يا افراد ديگرى شهادت بدهند .
( 4 ) 2 - عبد اللَّه بن مغيره گويد : خدمت حضرت رضا عليه السلام عرض كردم :
مردى زن خود را طلاق داد و دو نفر ناصبى را بر طلاق زنش شاهد گرفت ، فرمود :
هر كسى كه بر فطرت متولد شد و در ميان مردم به صلاح و درست كارى معروف بود شهادت او جايز است .
( 5 ) 3 - احمد بن عمر گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم تفسير آيه شريفه
ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ
را بيان فرمائيد ، فرمود : اللذان
مِنْكُمْ
يعنى دو نفر مسلمان ، و اللذان
مِنْ غَيْرِكُمْ
يعنى از اهل كتاب ، و اگر از اهل كتاب كسى پيدا نكرديد از مجوسيان شهادت بخواهيد .