( 1 ) در تفسير
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
فرمود : به خداوند سوگند مقصود امير المؤمنين و شيعيان آن حضرت مىباشند
فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
كه براى آنان پاداش بدون منت هست .
در تفسير
فَما يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ
فرمود : يعنى و من يكذبك بعد بالدين ، دين در اين جا امير المؤمنين عليه السلام است .
( 2 ) از سورهء بينه
( 3 ) 132 - بزنطى گويد : حضرت رضا عليه السلام قرآنى به من مرحمت كرد و فرمود در آن نگاه نكن ، من هنگام قرائت سورهء
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا
در آن مصحف نام هفتاد نفر از قريش را مشاهده كردم ، پس از چندى فرمودند قرآن را برايم بفرستيد و من هم فرستادم .
( 4 ) از سورهء تكاثر
( 5 ) 133 - ابراهيم بن عباس صولى كاتب در سال دويست و بيست و هفت در اهواز گفت يكى از روزها در محضر حضرت رضا عليه السلام بوديم ، فرمود در دنيا نعمت حقيقى و واقعى هرگز وجود ندارد .
يكى از فقهاء گفت خداوند متعال مىفرمايد
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
مقصود از اين نعمت آب سرد و گواراست .
در اين هنگام حضرت رضا عليه السلام فرمود شما اين طور تفسير كردهايد و در اين باره اختلاف نمودهايد ، گروهى گفتهاند : آن آب سرد است ، و دستهاى گفتهاند : غذاى پاك مىباشد ، جماعتى گفتهاند : خواب خوش است .