( 1 ) سپس فرمود : پدرم از پدرش حضرت صادق عليه السلام روايت مىكرد كه روزى همين گفتگوها در محضر آن جناب پيش آمد و آيه مورد بحث قرار گرفت .
امام صادق عليه السلام از اين گفتگو و تفسيرها ناراحت شد و فرمود : خداوند از نعمتهائى كه به بندگانش مرحمت كرده سؤال نمىكند و منت نمىگذارد ، منت نهادن براى بندگان مذموم است تا چه رسد به خداوند ، و ليكن مقصود از نعمت در اين آيه محبت ما اهل بيت است كه خداوند متعال بعد از توحيد و نبوت مردم را از آن بازخواست مىكند ، زيرا بندهاى هر گاه به اين مورد عمل كرد راه بهشت و نعيم آن را پيدا مىكند .
فرمود : پدرم از پدرش از پدرانش از على عليه السلام روايت كرده كه حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرمود : اى على نخستين پرسشى كه بعد از مرگ از انسان مىشود توحيد و نبوت من و ولايت تو مىباشد ، و هر كسى اقرار كند و اعتراف نمايد ، در نعمتى كه هرگز زايل نمىگردد وارد مىگردد .
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 557
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٥٥٧