( 1 ) پيامبرانى كه بعد از حضرت موسى آمدند آنها نيز تابع شريعت و دين او بودند تا آنگاه كه حضرت عيسى عليه السلام به نبوت مبعوث شد ، و پيامبران زمان آن حضرت نيز تابع شريعت او بودند و از دين او ترويج ميكردند ، و اين روش همچنين ادامه داشت تا آنگاه كه حضرت محمد صلى اللَّه عليه و آله برسالت مبعوث گرديد .
اين پنج نفر پيامبران اولو العزم هستند و آنان از همه پيغمبران افضل ميباشند ، شريعت محمد ( ص ) تا روز قيامت منسوخ نميگردد و پس از آن تا روز قيامت پيامبرى مبعوث نخواهد شد .
هر كسى بعد از آن حضرت ادعاى نبوت كند و يا كتابى پس از قرآن بياورد ، خون او براى مردمان مباح است و هر كسى ادعائى از وى شنيد بايد او را بكشد .
( 2 ) 3 - فضل بن شاذان گويد : حضرت رضا عليه السلام فرمود : اگر كسى بگويد :
چرا بر مردم واجب شد كه از پيامبران متابعت كنند و به نبوت آنان اذعان و اعتراف داشته باشند ؟ .
در جواب اين سائل گفته مىشود چون در ميان مخلوقات خداوند كسانى نيستند كه از هر جهت بتوانند مصالح عاليه مردم را در نظر بگيرند و امور دين و دنياى مردم را اداره كنند ، و حدود و ثغور فرد و اجتماع را مراعات نمايند خداوند متعال نيز مقامش بسيار بلند است و كسى نمىتواند خداوند را مشاهده كند و ضعف و ناتوانى مردم در اين مورد ظاهر است .
از اين رو لازم بود پيامبرى معصوم كه از هر جهت پاك و منزه باشد براى ارشاد و هدايت مردم از طرف خداوند برانگيخته شود و بين خدا و بندگانش واسطه شده و اوامر و نواهى پروردگار را براى مردم بيان كند و آنان را در امور دين و دنيا به طرف خير و سعادت رهنمون گردد .
اگر چنانچه پيامبرى مبعوث نميشد مردم نفع و ضرر خود را تشخيص نميدادند
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 283
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٢٨٣