( 1 ) در اين هنگام على بن موسى در مجلس نشسته بود .
مامون به آن جناب گفت : شما در اين مورد چه نظر داريد ؟ حضرت رضا فرمود : خداوند با درگذشت از اين شخص تو را عزت ميدهد .
مامون از گناه او درگذشت .
مامون همواره از مجرمين گذشت ميكرد و اين گذشت براى او يك خصلت شده بود .
مامون ميگفت : من از عفو بسيار خوشم مىآيد ، تا آنگاه كه گمان ميكنم در آن افراط كرده و از ثواب عفو محروم شوم .
مرد گناهكارى را نزد مامون بردند او گفت : تو همان شخصى هستى كه مرتكب فلان كار شدهاى ، و بايد مجازات شوى .
آن مرد گفت : شما درست ميگوئيد ، من كسى هستم كه از حد خود تجاوز كرده و بر خود ستم نمودم و ليكن با اميدوارى به گذشت تو آن جرم را مرتكب شدم .
مامون از وى درگذشت .
( 2 ) سيوطى گويد :
در سال 201 مامون برادرش مؤتمن را از خلافت و ولايت عهدى خلع كرد و على بن موسى بن جعفر صادق را بعنوان وليعهدى انتخاب نمود ، وى اين كار را براى افراطى كه در مذهب تشيع داشت انجام داد ، حتى گفته شده وى تصميم گرفت خود را از خلافت كنار بكشد ، و در اختيار على بن موسى الرضا قرار دهد .
مامون على را به « رضا » ملقب كرد و نام او را در درهم و دينار سكه زد ، و دخترش را به او تزويج نمود .
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 171
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٧١