از آنجا كه نجاشى لقب فرمانرواى حبشه است يا طبق نظر ديگرى به معناى گردآورنده ماليات مىباشد ، نام نجاشى مورد بحث ما از دير باز مورد تحقيق بوده است و هرگاه ثابت شود ايلاصحم
Ell saham
؛ نام فرمانرواى حبشه در عصر پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله بوده است ، پس نام و لقب « النجاشى الاصحم » كه در منابع اسلامى آمده ، بعيد نيست صورت عربى شدهء همان اسم حبشى باشد .
مسلمانان بعد از آنكه موفق به جلب حمايت نجاشى شدند و در سرزمين او به نعمت امنيت دست يافتند و بعد از آنكه پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله به مدينه هجرت كرد و بر قريش پيروزى يافت و دولت اسلام را بر پا ساخت ، هنوز جعفر و گروهى همراه وى در حبشه باقى بودند تا آنكه همزمان با فتح خيبر به سال هفتم هجرى ، جعفر و يارانش به مدينه بازگشتند و همين پرسشهايى در ذهن محققان برانگيخته و جوابهايى دادهاند كه هيچ يك قانع كننده نيست و باقى ماندن جعفر و يارانش تا سال هفتم هجرى در حبشه هنوز هم حيرت برانگيز است و تحقيق مستقلى مىطلبد .
در سال هفتم بود كه بازگشت جعفر و يارانش با مساعدت نجاشى و همراهى بعضى حبشيان صورت گرفت و معاودت مهاجران كامل شد و بدينگونه صفحهاى درخشان و عالى از كتاب تاريخ ورق خورد به صفحهاى كه در آن اصولگرايى بر خودخواهى و فداكارى بر حبّ حيات غلبه كرد و مهاجرت به حبشه باز نيازمند تحقيق تازهاى به حال خود باقى است .