خوش روى ، خوشبوى ، بر اسبى شهباء سوار ، و آن جوان آبى به من آشامانيد كه از برف خنكتر و از عسل شيرينتر بود ، و مرا از هلاك شدن رهانيد ، گفتم : اى سيّد من ! تو كيستى كه اين مرحمت دربارهء من فرمودى ؟
گفت : منم حجّت خدا بر بندگان خدا ، و بقيّة اللّه در زمين او ، منم آن كسى كه پر خواهد كرد زمين را از عدل و داد ، آنچنان كه پر شده باشد از جور و ظلم ، منم فرزند حسن بن على بن محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام ، بعد از آن فرمود كه : چشمهايت را بپوش ! پوشيدم ، فرمود :
بگشا ! گشودم ، خود را در پيش روى قافله ديدم و آنگاه آن حضرت از نظرم غايب شد ، صلوات اللّه عليه و على جميع الأنبياء و الأوصياء . و السّلام على من اتّبع الهدى .
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 584
مساهمون: مير لوحى
ص٥٨٤