پدرش به سند مزبور از حضرت امام رضا عليه السّلام نقل مىفرمود و از شيخ حسين بن عبد الصمد استماع كردم كه او نيز از جدم شيخ على بن سند مذكور از آن حضرت روايت مىنمود و در كتاب « الضياء » كه از مؤلّفات سعد بن عبد اللّه بن ابى خلف اشعرى قمى است اين حديث را به اسانيد صحيحه ديدهام .
بدان ! كه چون در زمان شيخ على - اعلى اللّه درجته - بعضى از واعظان بر ابو مسلم لعن مىكردهاند ، مردمان از آن جناب در اين باب استفتاء بسيار مىنمودهاند و نواب مستطاب به خطّ شريف افتاء مىفرموده و به توقيع منيع آن فتاوى را مزيّن مىنمود ، صورت يكى از آن فتاوى را صاحب « انيس الابرار » در اواخر كتابش ثبت نموده و فقير آن فتوا را بعينه به خطّ و مهر شيخ رحمه اللّه ديدهام و صورت آن را در « فوائد المؤمنين » ثبت گردانيده ، و مكرّر در مجالس عظيمه از حضرت سيّد المجتهدين - قدس اللّه سره - شنيدهام كه مىفرمود :
جايز نيست شنيدن قصهء ابو مسلم مروزى زيرا كه كذب محض است و افتراى صرف است و ابو مسلم فاسق و فاجر و ملعون است .
و جمعى كثير هستند از طالبان علم و غيرهم كه مكرّر از شيخ بهاء الدّين - رحمه اللّه تعالى - شنيدهاند كه ابو مسلم را لعن مىكرده و سيدى كه باعث تحرير كتب جديده و رسايل عديده در طعن ابو مسلم ، او شده « 1 » دو نوشته دارد به خطّ شيخ مذكور در مذهب « 2 » و لعن آن شقىّ .
ديگر بدان ! كه شيخ فاضل مدقّق شيخ حسن بن عبد العال در كتاب « عمدة المقال فى كفر اهل الضلال » سنيان را طعن مىزند به اين كه ابو مسلم را دوست مىدارند چنان كه در كتاب « فوائد المؤمنين » مذكور گشته ، طرفه اين است كه علماى ما سنّيان را
هامش
( 1 ) . منظور مرحوم مير لوحى است .
( 2 ) . شايد « مذمّت » باشد