يكى است از متابعان بنى عبّاس كه در يك شب شصت سيّد علوى را كشت و متوكّل ملعون كه يكى است از آن طايفهء باغيه ، فرمود كه نجف و كربلا را خراب كردند و آب در صحراى كربلا انداختند تا كسى راه به مرقد حضرت امام حسين عليه السّلام نبرد .
گفتهاند كه : از يزيد بن معاويه بدتر بوده زيرا كه در زمان يزيد مردم زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام مىنمودند ، و در زمان متوكّل از زيارت آن حضرت ممنوع بودند ، و بسيار كسى را آن لعين شوم به جهت آن كه زيارت آن امام مظلوم كرده بودند به قتل رسانيد ، بعضى از ظلمهاى بنى عبّاس را صاحب كتاب « مثالب العباسيّة » در آن كتاب قلمى گردانيده ، و در كتاب « منهاج الهداية » مذكور است كه :
جبابرهء بنى عبّاس صد و بيست هزار علوى را كشتند و آنچه از اماميّه به قتل رسانيدهاند از حيّز تعداد بيرون است و از مرتبهء احصاء افزون .
پس بر مؤمن موقن ، ظاهر و باهر است كه باعث قتل شش امام عالى مقام و چندين هزار امامزادهء واجب الاحترام و اصحاب و احباب ايشان ، ابو مسلم است كه سبب استيلاى آل عبّاس شده و آن طايفهء خدا ناشناس را بر عترت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مسلط گردانيد .
و بر شيعيان سعادت مآل از نساء و رجال ظهور اين معنا را مرتبهء كمال است كه ابو مسلم از سختترين دشمنان اهل البيت عليهم السّلام است ، و در بعضى از مساوى « 1 » با عمر خطّاب مساوى « 2 » است كه :
اگر عمر سبب استيلاى بنى اميّه شد ، ابو مسلم علّت تسلط بنى عبّاس گشت .
اگر عمر مدّعى امامت و خلافت بود ، ابو مسلم نيز ادعاى آن امر نمود .
اگر عمر از براى ابى بكر از خلق بيعت گرفت ، ابو مسلم مردم را به بيعت سفّاح
هامش
( 1 ) . جمع سوء ، يعنى : عيبها و نقصها .
( 2 ) . هم تراز و همسان .