تا زمان ظهور دولت صفويّه ادامه داشتند و مرحوم محقّق كركى شيخ على رحمه اللّه « 1 » سرسختانه با آنها مبارزه مىكرد و سپس ديگران از علماء و شاگردانش و غير آنها ، چنانچه از كتاب « انيس المؤمنين » نوشتهء يكى از شاگردانش كه قسمت زيادى از اين كتاب را دربارهء شرح ضلالت ابو مسلم قرار داده ظاهر مىشود .
اتباع ابو مسلم كه فرصتى در انقلاب حكومت صفويّه براى فكر مىكردند به ظاهر به صورت قصّهخوانى و شجاعتنامه مانند رستمنامه به ميدان تبليغات مذهبى خود ظهور كرده ولى علماى دانا و بينا و هشيار شيعه مىدانستند مقصود آنها را كه مىخواهند مسلك ابو مسلم و امامت او را در ميان مردم تثبيت و تحكيم بخشند ، و لذا آن جنگ شديد به ميان آمد و فعّاليت در صحنهء تبليغات قولى و كتابتى از دو طرف شديد شد ، ولى اتباع ابو مسلم كه هيچ مستمسك آبرومندى براى خود نداشتند ، تنها با حيله و دروغپردازى و افتراء زنى به مقابله با شيعه و علماى آنها مىپرداختند و از هيچ جنايتى كه مقدور آنها بود كوتاهى نمىكردند .
مرحوم مير لوحى كه تقريبا از حدود سال هزار و سى تا [ سال هزار و ] پنجاهم هجرى قمرى قهرمانانه به اين جنگ پايان داد و علماى معاصرش و بلكه علماى بزرگ از اساتيدش به كلمهء واحده در يارى او بپاخاستند و فتاوا و رسالهها و كتابها نوشتند ، بطلان دعاوى ابو مسلم و اتباعش را براى عموم مردم مخصوصا ايرانيان به طور كامل روشن كردند .
ولى آن مردم فاسق و بىدين حيلهگر شيّاد كه ابو مسلم را محور فعّاليت خود قرار داده بودند تا آنجا كه توانستند نسبت به علماى مبارز شيعه در دشمنى خود كوتاهى نكردند كه بيشترين ضربات دشمنى آنها نسبت به سردار فاتح اين جنگ يعنى
هامش
( 1 ) . متوفّاى سنهء 937 .