نتيجهء شورا
پيامبر گرامى نظر اكثريت را قاطع دانست و خروج از شهر را بر قلعهدارى و جنگ تن به تن ترجيح داد . هرگز شايسته نبود پس از آن همه اصرار از طرف افسرانى ، مانند :
حمزه و سعد بن عباده ، نظريه « عبد اللّه بن ابى » را - كه از منافقان مدينه بود - ترجيح دهد .
گذشته از اين ، جنگهاى بىنظم تن به تن در كوچههاى تنگ مدينه و شركت دادن زنان در امور دفاعى و نشستن در خانه و راه را به روى دشمن باز گذاردن ، نشانهء ضعف و بىچارگى مسلمانان بود و با آن قدرتنمايى جنگ بدر قابل تطبيق نبود .
محاصره مدينه و تسلط دشمن بر راههاى شهر و سكوت و آرامش سربازان اسلام در برابر آنها ، روح سلحشورى و سربازى را در مردان مجاهد اسلام مىكشت .
شايد عبد اللّه بن ابى ، نظر سويى به محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم داشته و از اين طريق خواسته تا ضربهء محكمى بر حضرت وارد سازد .
پيامبر لباس نظامى بر تن مىكند
پيامبر پس از تعيين شيوه دفاع ، وارد خانه شد . زره پوشيد و شمشير حمايل كرد ، سپرى به پشت انداخت و كمانى به شانه آويخت و نيزهاى به دست گرفت و از خانه بيرون آمد .
ديدن اين منظره ، مسلمانان را سخت تكان داد . برخى تصور كردند كه اصرارشان در بيرون رفتن ، مورد رضاى پيامبر نبوده و آنان حضرت را بىجهت وادار به كار كردند ، لذا براى جبران عرض كردند : ما در شيوه دفاع تابع نظر شما هستيم . اگر بيرون رفتن صلاح نيست ، در همين جا بمانيم . پيامبر فرمود : هنگامى كه پيامبرى زره پوشيد ، شايسته نيست آن را بيرون آورد ، تا زمانى كه با دشمن نبرد كند . « 1 »
هامش
( 1 ) . ما ينبغي لنبيّ إذا لبس لأمّته أن يضعها حتّى يقاتل ، واقدى ، همان ، ج 1 ، ص 214 . ابن سعد ، الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 38 .