مخاطره افتاده بود . بار ديگر قريش تشكيل جلسه داده ، اوضاع خود را بررسى كردند .
همگى گفتند : اگر تجارت ما تعطيل گردد ، كم كم سرمايه خود را از دست مىدهيم و در نتيجه بايد تسليم مسلمانان شويم و اگر مشغول تجارت شويم ، هيچ اميدى به موفقيت خود نداريم ؛ چه بسا در راه تجارت ، مسلمانان كالاهاى ما را مصادره كنند .
يك نفر از آن ميان پيشنهاد كرد از طريق عراق به شام بروند . پيشنهاد وى به اتفاق آرا پذيرفته شد . كالاهاى تجارتى آماده حركت شد ، و ابو سفيان و صفوان بن اميه ، شخصا كاروان را نظارت مىكردند و مردى از قبيلهء « بنى بكر » به نام « فرات بن حيان » آنها را در راه هدايت مىكرد .
مقريزى « 1 » مىنويسد : مردى از اهل يثرب جريان را ديد . پس از بازگشت به مدينه مطلب را با رفيق خود در ميان گذاشت . چيزى نگذشت كه رسول اكرم باخبر گرديده ، گروهى را تحت نظر افسرى به نام « زيد بن حارثه » سر راه كاروان فرستاد . اين گروه با گرفتن يك اسير و مصادرهء كالاها ، دشمن را از طى مسافت بازداشتند .
هامش
( 1 ) . امتاع الأسماع ، ص 112 .