پيامبر اسلام شخصا از مدينه بيرون مىرفت ، شخصى را جانشين خود قرار داده و امور حكومت را به او واگذار مىكرد . اين بار « ابن امّ مكتوم » را جانشين خود قرار داد و خود با نيرويى به سوى نقطهء مركزى « الكدر » حركت كرد ، ولى دشمن پيش از رسيدن نيروهاى اسلام متفرق شده بود . پيامبر بدون زد و خورد به مدينه بازگشت و براى اطمينان ، گروهى را مجددا زير نظر افسرى به نام « غالب بن عبد اللّه » به همان محل اعزام نمود . نيروى اعزامى پس از زد و خورد مختصر و با دادن سه كشته فاتحانه مراجعت كرد . « 1 »
2 . غزوة السويق : اعراب جاهليت نذرهاى عجيبى مىكردند ؛ مثلا ابو سفيان پس از جنگ « بدر » نذر كرده بود كه تا انتقام كشتگان قريش را از مسلمانان نگيرد با همسر خود نزديكى نكند . بنابراين ، براى انجام نذر خود ناچار شد دست به حمله بزند . با دويست نفر حركت كرد و با ارشاد و هدايت « سلام بن مشكم » رئيس يهوديان « بنى النضير » كه در خارج مدينه زندگى مىكردند ، خون مسلمانى را ريخت و در منطقهء « عريض » نخلستانى را آتش زد . شخصى جريان را فورا به مدينه گزارش داد .
پيامبر از مدينه خارج شد و مقدارى دشمن را تعقيب كرد ، ولى ابو سفيان و سربازان او از چنگ مسلمانها بيرون رفته بودند و در اين راه كيسههايى از « سويق » ( غذايى است كه آن را از آرد و خرما درست مىكنند ) از دشمن بازمانده بود و مسلمانان آنها را تصاحب كردند . از اينرو آن را « غزوة السويق » نام نهادند . « 2 »
غزوة ذى الأمر
گزارش ديگرى به مدينه رسيد كه قبيله « غطفان » دور هم گرد آمده و در صدد تسخير مدينهاند . رسول گرامى با 450 نفر به سوى لشكر دشمن روانه شد . دشمن
هامش
( 1 ) . واقدى ، المغازى ، ج 1 ، ص 182 و الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 30 .
( 2 ) . واقدى ، المغازى ، ج 1 ، ص 181 .