( مسلمانان ) را از آشيانه خود بيرون كردهايد و با زجر و شكنجه و تهديد و ارعاب ، فتنهها برپا كردهايد و با وجود اين جرمهاى بزرگ ، حق اعتراض نداريد .
با نزول اين آيه ، روح تازهاى در كالبد مسلمانان دميده شد . در اين هنگام ، پيامبر غنايم جنگى را تقسيم كرد . قريش خواستند اسيران خود را بخرند ، پيامبر فرمود : بايد دو سرباز مسلمانى را كه دستگير كردهايد رد كنيد تا من نيز اسيران شما را بازگردانم و اگر آنها را بكشيد ما نيز اسيران شما را خواهيم كشت . قريش ناچار شدند كه اسيران مسلمان را برگردانند . با تحويل آنها حكم آزادى اسيران قريش نيز صادر شد : از حسن اتفاق يكى از آنها مسلمان شد و ديگرى به سوى مكّه بازگشت .
هدف از مانورهاى جنگى چه بوده است ؟
هدف اساسى از اعزام اين دستهها و عقد پيمانهاى نظامى با قبيلههايى كه در مسير تجارت مكيان مىزيستند ؛ آگاه ساختن قريش از قدرت نظامى و نيرومندى مسلمانان بود . خصوصا هنگامى كه خود پيامبر در آنها شركت مىكرد و با گروه انبوهى سر راه كاروان قريش توقف مىنمود . رهبر عالى قدر اسلام مىخواست به حكومت مكّه بفهماند كه كليه خطوط بازرگانى شما در اختيار ما است و ما هر موقع بخواهيم مىتوانيم جلو بازرگانى شما را بگيريم .
تجارت براى مردم مكّه امرى حياتى بود و كالاهايى كه از آنجا به طائف و شام حمل و نقل مىشد ، اساس اقتصاد زندگى مكيان را تشكيل مىداد . اگر اين خطوط از طرف نيروهاى دشمن تازه نفس و همپيمانان آنان مانند « بنى ضمره » و « بنى مدلج » تهديد مىشد ، بناى زندگى آنها فرو مىريخت .
هدف از اعزام اين هيئتها اين بود كه قريش بداند شاهراه بازرگانى آنها در دست مسلمانان قرار گرفته است . اگر آنان در لجاجت خود باقى بمانند و از نشر و تبليغ آيين اسلام جلوگيرى كنند و مسلمانان محيط مكّه را اذيت كنند ، شريانهاى حياتى آنان قطع خواهد شد .