از او ديد و اشعارى سرود كه در ديوان ابو طالب ضبط شده است . « 1 »
دفاع از حريم مقدس عقايد
هيچ نيرويى از نظر پايدارى مانند نيروى ايمان نيست . عامل نيرومند براى پيشرفت انسان در صحنهء زندگى ، همان نيروى ايمان به هدف است كه تمام دردها و رنجها را در خود هضم مىكند و انسان را در راه نيل به آرمان مقدس خود تا لب مرگ مىكشاند .
سرباز مجهز به نيروى ايمان صد در صد پيروز است . سرباز معتقد به اينكه كشتن و كشته شدن در راه عقيده عين سعادت است ، فتح و پيروزى از آن وى مىباشد . سرباز پيش از آنكه به سلاح روز مجهز گردد ، بايد قلبش با نيروى اعتقاد و ايمان به هدف لبريز شود و كانون دلش با چراغ عشق به حقيقت روشن گردد ؛ حركات و سكنات و جنگ و صلحش از روى اعتقاد و ايمان و دفاع از عقيده باشد .
افكار و عقايد ، زاييده روح ما است و در حقيقت فكر انسان فرزند خرد او است .
همانطور كه انسان به فرزند جسمانى خود محبت مىورزد ، همچنين به فكر خود - كه زاييده عقل و روح او است - علاقهمند مىباشد ، بلكه علاقهء انسان به عقيدهء خود ، بيش از علاقه او به فرزندان است . از اينرو ، در راه دفاع از عقايد تا لب مرگ به پيش مىرود و در حريم مقدس عقيده از همه چيز مىگذرد ؛ در صورتى كه در راه حفظ فرزندان تا اين حد جانفشانى نمىكند .
علاقهء انسان به مال و مقام محدود است ، تا آنجا دنبال آنها مىرود كه مرگ قطعى او را تهديد نكند ، ولى در حريم عقيده تا پاى مرگ مىايستد و مرگ شرافتمندانه را بر
هامش
( 1 ) . ديوان ابو طالب ، ص 33 - 35 ؛ تاريخ ابن عساكر ، ج 1 ، ص 84 ؛ الروض الانف ، ج 1 ، ص 120 . قصيده با اين بيت آغاز مىگردد :إنّ ابن آمنة النبيّ محمّدا * عندي يفوق منازل الأولاد