حوادث آن نگريسته است . اين كتاب بارها به صورتهاى مختلف چاپ و منتشر شده است .
گندم عراق
يا گندم رى . عمر سعد ( فرمانده سپاه كوفه در كربلا ) در پاسخ به پيشنهاد سيد الشهدا « ع » كه او را از آلودن دست به خون خويش بر حذر مىداشت و عمر سعد بهانههاى مختلفى مىآورد ، از جمله گفت : به من وعدهء حكومت رى داده شده است . حضرت او را نفرين كرد و فرمود : اميدوارم پس از مرگ من ، از گندم عراق « 1 » نخورى مگر اندكى . عمر سعد از روى استهزا گفت : « جو » آن هم مرا بس است ( فى الشّعير كفاية ) طبق نفرين امام ، عمر سعد به حكومت رى هم نرسيد و به دست مختار كشته شد . « 2 » در نقل ديگرى آمده است كه سالها پيش از عاشورا ، عمر سعد به آن حضرت گفته بود : برخى از سفيهان مىپندارند كه من تو را خواهم كشت . حضرت فرمود آنان سفيه نيستند ، بلكه بردباران و حليمانند ؛ ولى آنچه مايهء چشم روشنى است آن است كه پس از من از گندم عراق ، جز اندكى نخواهى خورد ، « 3 » كه اين ، پيشگويى آن حضرت از وقايع كربلاست .
- حكومت رى ، عمر بن سعد
گودال قتلگاه
محلّى كه سيد الشهدا « ع » در آخرين لحظات مقاومت ، از اسب بر زمين افتاد و شمر يا سنان فرود آمد و سر مطهّر امام را از پيكر جدا كرد . گويا نسبت به قسمتهاى ديگر ميدان كربلا ، پايينترين جا بوده است . قتلگاه ، محلّ به شهادت رسيدن امام شهيدان است كه خون مطهرش بر خاك كربلا ريخت . در حال حاضر ، بيرون از حرم مطهّر آن حضرت ، سردابى وجود دارد كه محلّ شهادت او محسوب مىشود و سنگ مرمرى به بلندى نيم متر از سطح زمين ، به صورت قبر ، بر روى آن محل قرار دارد . اغلب در آن بسته است و گاهى براى اشخاص معينى باز مىكنند تا زيارت كنند .
« در فكرم آن گودالم كه خون تو را مكيده است . هيچ گودالى چنين رفيع نديده بودم .
هامش
( 1 ) - در معالى السبطين « گندم رى » آمده است .
( 2 ) - مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 248 ، مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 55 .
( 3 ) - اثبات الهداة ، ج 5 ، ص 199 و 210 .