الثالثة : كفارة العبد فى الظهار و قتل الخطأ فى الصوم نصف كفارة الحرّ ، الرابعة : اذا عجز عن الصيام فى المرتبة وجب الاطعام لكل مسكين مدّ من طعام و لو تعذر العدد جاز التكرار و يطعم على غالب قوته و يستحب الادام و اعلاه اللحم و اوسطه الخلّ و ادناه الملح و لا يجوز اطعام الصغار الّا منضمين الى الرجال فان انفردوا احتسب الاثنان بواحد الخامسة الكسوة لكل فقير ثوبان مع القدرة و الا فواحد
شرح
بفروشد بلكه حتى اگر نياز به خادم دارد لازم نيست بندهاى را كه خدمتكار او است آزاد كند و على الظاهر هر آنچه در باب دين از مستثنيات بود در اين باب نيز چنين است .
مسأله سوّم : هرگاه بندهاى همسرش را ظهار كند و يا قتل خطاى مرتكب شود كفاره او نصف كفاره آدم حرّ است يعنى سى روز روزه گرفتن را بايد انتخاب كند و از بنده آزاد كردن يا اطعام معذور است چون مال ندارد .
مسأله چهارم : هرگاه در كفارات مرتبه از روزه گرفتن عاجز شود بايد شصت مسكين و به هر كدام دو مد طعام بپردازد و بقول بعضى يك مد هم كافى است و اگر شصت مسكين فراهم نشد بعضى را كه فراهم است مكرّر اطعام كند تا عدد تكميل شود و بايد از قوت غالب خويش بدهد و يا از قوت غالب مردم اطعام نموده و مساكين را اشباع كند و مستحب است به نان تنها اكتفا نكند بلكه نان و خورشت بدهد و بهترين نوع خورشت دادن گوشت است و در مرحله بعدى سركه و پائين تر از همه لااقل نمك بدهد و اگر كودكان خرد سال را اطعام كند دو كودك بجاى يك نفر حساب مىشود البته اين در صورتى است كه همه جماعت كودك باشند امّا اگر بعضى بزرگسال و برخى كودك باشند حكم آنست كه هر كودكى هم بجاى يك نفر محسوب مىشود .
مسأله پنجم : جامه و پوشاكى كه در كفاره بايد داد براى هر فقير دو قطعه