تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 308
و يعود لاجله فان تعذّر استناب و لو زاد على السبع عمداً بطل لا سهواً و يعيده لو لم يحصل عدد اشواطه و لو قطعه لقضاء حاجة او صلاة فريضة تممه و لو ظن الاتمام فأحلّ و واقع اهله و قلم الاظفار ثم ذكر نسيان شوط اتم و يكفر ببقرة و اذا فرغ من سعي العمرة قصر و ادناه ان يقصّ اظفاره او شيئا من شعره و لا يحلق رأسه فان فعل كان عليه دم و كذا لو نسيه حتى احرم بالحج و مع التقصير يحلّ من كل شيء احرم منه الّا الصيد ما دام في الحرم احكام سعى : 1 - اگر عمداً بيش از هفت بار سعى كند سعيش باطل مىشود ولى اگر سهواً زياد كند ضررى ندارد و هركجا ملتفت شد بايد سعى را قطع كند . 2 - اگر شك كند كه چند بار رفته و برگشته بايد سعى را از سر گيرد . 3 - اگر سعى را براى حاجتى از اثناء رها كند و يا براى نماز واجب آن را قطع كند مىتواند پس از اقامهء فريضه ادامه دهد و از همانجا كه قطع كرده بجاى آورد . 4 - اگر به گمان اينكه سعى را به پايان رسانده از احرام بدر آيد و با همسرش جماع كند و يا ناخنها را بگيرد سپس يقين كند كه يك شوط مثلًا فراموش كرده و خلاصه سعى او ناقص بوده بايد آن مقدار را تكميل كند و يك گاو هم كفاره دهد براى نقض احرام . 5 - كسى كه از سعى عمرهء تمتع فارغ مىشود بايد تقصير كند و آن به اينست كه ناخن بگيرد و يا قسمتى هر چند كم از موى سر يا شارب را بگيرد و حق ندارد تمام سر را بتراشد و گرنه بايد حد اقل يك گوسفند بكشد . 6 - و نيز كسى كه هنوز از احرام عمره بدر نيامده سهواً احرام حج ببندد بايد فديه دهد .