و يوم الشك في انه من رمضان و صوم نذر المعصية و صوم الصمت و الوصال و الواجب في السفر الّا النذر المقيد به و بدل دم المتعة و البدنة لمن افاض من عرفات قبل الغروب عامداً او يكون سفره اكثر من حضره و هو كل من ليس له في بلده مقام عشرة ايام
شرح
4 - روزى كه شك دارد كه آيا اوّل رمضان است يا آخر شعبان [ يوم الشك ] به نيّت جزمى ماه رمضان روزه گرفتن حرام است .
5 - روزه نذر براى معصيت نيز حرام است مثلًا نذر كند كه اگر از جانب طاغوت منصبى به او بدهند به شكرانه آن روزه بگيرد .
6 - روزهء صمت يعنى سكوت و پرهيز از سخن گفتن نيز در شريعت اسلام حرام است اگر چه در شرايع پيشين بوده .
7 - روزهء وصال نيز حرام است و آن عبارتست از اينكه از اوّل نيّت كند كه دو روز متوالى بدون افطار كردن روزه بگيرد يا نيت كند كه از اذان صبح امروز مثلًا تا ساعت ده شب روزه بگيرد اين نيز حرام است و باطل .
8 - روزههاى واجب را در سفر گرفتن حرام است مگر در چند مورد كه استثناء شده و جايز است و آنها عبارتند از :
1 - روزهء نذرى كه مقيّد به سفر شده يعنى نذر كرده كه در مسافرت مشهد مثلًا دو روز روزه بگيرد .
2 - روزه براى كسى كه حج تمتع را بجاى آورده ولى قربانى را نمىتواند بدهد بايد سه روز در سفر روزه بگيرد و هفت روز پس از بازگشت به منزل و در باب حج خواهد آمد .
3 - هر حاجى كه ايام حج در سرزمين عرفات بسر مىبرد اگر پيش از غروب عمداً از عرفات بيرون آيد و به سمت مشعر كوچ كند بايد شترى قربانى كند و اگر نمىتواند هيجده روز بايد روزه بگيرد كه در سفر هم جايز است .