شرح
فريضه يوميه بوجود آمد ، در اينجا كدام مقدم است ؟ يوميه ؟ يا آيات ؟ به فتواى علامه مادامىكه در وسعت وقت است مخير است ميان هر يك از دو واجب و اگر وقت يكى ضيق و تنگ شده ولى وقت ديگرى وسيع است همان را كه مضيق است مقدم بدارد [ به مقتضاى قانون تزاحم ] و اگر هر دو وقتشان تنگ شده نماز يوميه مقدم مىشود بدليل اينكه اين وقت اصالتا از آن يوميه است ] آنگاه نماز آيات آيا قضا دارد يا خير ؟
اگر بدون افراط و تفريط وقت هر دو ضيق شده خير قضا ندارد چون مقصر نيست ولى اگر عمداً نماز را تأخير انداخته تا ضيق وقت بايد نماز آيات را قضا كند [ اين بر مبناى اصول تبعيت قضا از اداء است ولى بر مبناى كسانى كه قضا را به امر جديد مىدانند در اينجا هم قضا واجب نيست چون امر جديد نداريم ] .