تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 865

مساهمون:

ص٨٦٥
حتمى ساخته است ، پاك و منزّه است آن فرمانرواى با اقتدار ، پاك و منزّه است آن فرمانرواى قدّوس ، پاك و منزّه است آن پايدار هميشه ( زنده ) » « 1 » .

نيايش عرفه

[ 920 ] - 16 - ستايش مخصوص آن خدايى است كه قضاى او را كسى نراند ، و عطاى او را كسى بازندارد ، و همچون سازه او سازه هيچ سازنده‌اى نيست و او بخشنده دست باز است . انواع نوآفريده‌ها را بيافريد و با حكمت خود ، همهء مصنوعات را استوار داشت ، جلوداران آفرينش بر او پوشيده نمىماند ، و ( امانتها و ) سپرده‌هاى دار هستى ، نزد او تباه نمىگردد كتاب جامع ( قرآن ) را فرود آورد و شريعت اسلام - اين نور درخشان هدايت - را پديد آورد و اوست كه همه خلايق را بيافريد ، و اوست كه بر ناگواريها ياريش جويند ، هر سازنده‌اى را پاداش دهد و هر قناعت پيشه‌اى را سامان بخشد ( و روزى رساند ) و به هر زارى كنندهء ( به درگاهش ) مهر ورزد ، و همهء منافع خلق را از نزد خود فرود آورده و اين كتاب جامع آسمانى ( قرآن مجيد ) را با نور درخشان خود نازل فرموده است و اوست كه نيايشهاى بندگان را بشنود و درجات آنان را بالا برد ، و از آنان اندوهها ( و گرفتاريها ) را براند و سركشان را سركوب سازد و اشك چشم هر لابه كننده‌اى را رحمت آورد و خوارى هر زارى كننده‌اى را بردارد ، پس هيچ معبود بحقّى جز او نيست و هيچ چيز او را همتايى نكند و همانند او چيزى نباشد و اوست شنواى داناى بيناى باريك بين آگاه ( به دقائق امور ) و او بر هر چيز تواناست . بار الها ! من مشتاق تو هستم و به ربوبيّت تو گواهى مىدهم با اينكه اقرار دارم تو پروردگار منى و بازگشت من به سوى توست . پيش از آنكه من چيزى ياد شدنى باشم آفرينش مرا آغاز
هامش
( 1 ) سبحان الرّفيع الأعلى ، سبحان العظيم الأعظم ، سبحان من هو هكذا و لا يكون هكذا غيره ، و لا يقدّر أحد قدرته ، سبحان من أوّله علم لا يوصف ، و آخره علم لا يبيد ، سبحان من علا فوق البريّات بالإلهيّة ، فلا عين تدركه ، و لا عقل يمثّله ، و لا وهم يصوّره ، و لا لسان يصفه بغاية ماله الوصف ، سبحان من علا في الهواء ، سبحان من قضى الموت على العباد ، سبحان الملك المقتدر ، سبحان الملك القدّوس ، سبحان الباقي الدّائم .