حضرت عليه السّلام فرمود : « ارزاق بندگان در آسمان چهارم است كه خداوند آن را به اندازه فرو مىفرستد و به اندازه فزونى مىبخشد » « 1 » .
سپس پيرامون ارواح مؤمنين پرسيد كه كجا گردهم مىآيند ؟
فرمود : « ارواح مؤمنان در شب جمعه زير ( مقام ملكوتى ) صخره بيت المقدس جمع مىشوند و آن ( مقام ) پايينترين مرتبهء عرش خداست كه خدا زمين را از آن گسترش مىدهد و به آن مىپيمايد ( و بر مىگرداند ) و از آن به آسمان ( دنيا ) استيلا مىيابد . و امّا ارواح كافران ، در سراى ( برزخ ) دنيا در حضرموت كه پشت شهر يمن است گردهم مىآيند .
سپس خداوند آتشى را از مغرب و آتشى را از مشرق بر مىانگيزد ( كه ميان آنها ) دو باد است ، پس آن دو مردم را به سوى آن گرد مىآورند و در جانب راست آن نگه داشته مىشوند ، بهشت براى پارسايان جلوه كند ، و دوزخ در جانب چپ آن ، در ( ژرفاى ) حدود ( و ثغور ) زمينها واقع شده است و فلق و سجّين از آن است .
پس مردمان از نزد صخره پراكنده مىشوند ، هر كه را بهشت بايد ، از نزد صخره داخل بهشت مىشود و هر كه را آتش بايد ، از نزد صخره داخل آن مىشود » « 2 » .
[ 630 ] - 44 - از امام حسين عليه السّلام روايت شده كه فرمود : « من و برادرم ( امام ) حسن عليه السّلام و برادرم محمّد حنفيه و عموزادگانم عبد اللّه بن عبّاس ، قثم و فضل ، بر سفرهاى نشسته بوديم و غذا مىخورديم ، ملخى در سفره افتاد عبد اللّه بن عبّاس آن را گرفت ، و از امام حسن عليه السّلام
هامش
( 1 ) ارزاق العباد في السّماء الرّابعة ينزّلها به قدر و يبسطها به قدر .
( 2 ) تجتمع تحت صخرة بيت المقدس ليلة الجمعة ، و هو عرش اللّه الادنى ، منها بسط الارض و اليها يطويها و منها استوى الى السّماء .
و امّا ارواح الكفّار فتجتمع فى دار الدّنيا فى حضرموت وراء مدينة اليمن ، ثمّ يبعث اللّه نارا من المشرق و نارا من المغرب بينهما ريحان فيحشران النّاس الى تلك الصّخرة فى بيت المقدس ، فتحبس فى يمين الصّخرة و تزلف الجنّة للمتّقين ، و جهنّم فى يسار الصّخرة فى تخوم الأرضين و فيها الفلق و السّجّين ، فتفرق الخلائق من عند الصّخرة ، فمن وجبت له الجنّة دخلها من عند الصّخرة ، و من وجبت له النّار دخلها من عند الصّخرة .