فرموده است ولى او خبر ندارد ، يا شنيده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از چيزى نهى فرموده است سپس به آن فرمان داده امّا او نمىداند ، ( يعنى ) منسوخ را به ياد داشته ولى ناسخ را فراموش كرده ( حفظ ننموده ) است ، پس اگر بداند كه نسخ شده است آن را رها مىسازد ، و اگر مسلمانان ( نيز ) بدانند آن را ترك مىگويند .
4 - كسى كه بر خدا و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله دروغ نمىبندد ، زيرا ( هم ) دروغ را دشمن مىدارد ، ( هم ) از خدا مىترسد و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را احترام مىنهد ، گرفتار پندار هم نشده است ، بلكه آنچه را شنيده به همانگونه به خاطر سپرده و به همانگونه نيز نقل مىكند ، نه در آن افزوده و نه از آن كاسته است ، ناسخ را از منسوخ بازشناخته ، به ناسخ عمل مىكند و منسوخ را رها مىسازد ، و ( بايد دانست كه ) امر و نهى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله همانند قرآن ناسخ و منسوخ ، عام و خاص و محكم و متشابه دارد ، چه بسا ، كلامى را كه همانند قرآن ، داراى دو جهت خاص و عام بود كسى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىشنيد كه به مقصود اصلى خدا و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آگاه نبود .
اين گونه نبود كه همهء اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه از او سؤال مىكردند پاسخ آن را ( درست ) دريابند ، بعضى سؤال مىكردند و از ادامهء پرسش خوددارى مىنمودند تا آنجا كه آرزو مىكردند غريب تازهواردى ( يا ) عرب باديهنشينى ( كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، سطح فهم آنان را منظور مىداشت ) در آيد و سؤال كند تا اينان پاسخ ( مناسب ) را بشنوند .
و من هر روز يك بار و هر شبى يك بار بر پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد مىشدم كه در آن نشست ، تنها او و من بوديم ، هر جا كه مىرفت با او مىرفتم ، اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آگاهاند كه با هيچ كس جز من اين گونه نبود ، و چه بسا آن نشست سرى در خانهء من بود ، پس هرگاه من ، در بعضى منزلهاى حضرت صلّى اللّه عليه و آله بر او وارد مىشدم ، زنانش را دور مىساخت و جز من و او كس ديگرى نمىماند و هرگاه او به خانهء من جهت اين خلوت ( قدسى ) مىآمد هيچ كس - نه فاطمه ، و نه فرزندانم - از نزد ما برنمىخاست هرگاه از او مىپرسيدم پاسخم مىداد و هرگاه خاموش مىماندم يا سؤالهايم به پايان مىرسيد ، او خود شروع مىفرمود ، پس هيچ آيه قرآنى بر او نازل نشد مگر آنكه به من رسانيد و آن را به من ديكته فرمود و من آن را به
موسوعة كلمات الامام الحسين ( ع ) ( فرهنگ جامع سخنان امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 686
مساهمون: مجموعة مؤلفين
ص٦٨٦