بر شما اى كوفيان ! آيا نامهها و پيمانهاى خود را كه خدا را بر آن گواه مىگرفتيد فراموش كرديد ؟ ! و خدا بس گواهى است .
واى بر شما آيا عترت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله خود را فرا خوانديد و پنداشتيد كه جان خود را فداى ايشان مىسازيد حال كه آمدهاند ، آنان را به عبيد اللّه تسليم مىكنيد ! و از ايشان آب فرات را - كه از آن هر يهودى و نصرانى و مجوس و وحوش بيابان مىنوشند - دريغ مىداريد ؟ ! شما براى خاندان محمّد صلّى اللّه عليه و آله چه بد جانشينى بوديد ! شما را چه شده است ؟ ! خدا در قيامت سيرابتان نكند ، چه بد مردمى هستيد ! يكى از آنان گفت : برير ! ما نمىفهميم تو چه مىگويى ؟ ! برير گفت : سپاس خداى را كه بينائيم را در حق شما بيشتر كرد . خدايا ! من از كردار اين نامردان به تو بيزارى مىجويم . بار الها ! بينوايى را در ميانشان افكن تا آن روز كه به ديدارت آيند و تو از ايشان خشمگين باشى .
پس آنان شروع كردند به برير تير افكندن كه برير برگشت .
خطبه امام عليه السّلام در صبح عاشورا
[ 373 ] - 198 - امام پيش آمد تا روبروى آن مردم ايستاد نگاهى به صفوف سيل آساى ايشان و ابن سعد كه در ميان بزرگان كوفه ايستاده بود - افكند و فرمود : « سپاس آن خدايى را كه دنيا را آفريد و آن را منزل فنا و نيستى قرار داد كه پيوسته اهل خود را از حالى به حال ديگر درآورد . فريب خورده كسى است كه فريب دنيا خورد و بدبخت كسى است كه دنيا گمراهش كرد . پس فريب دنيا نخوريد كه دنيا اميدواران خود را نااميد و آزمندان خود را محروم مىكند . مىبينم بر امرى آهنگ گماشتهايد كه با آن خدا را بر خود خشمگين سازيد و توجّه كريمانهء او را از خود بازداريد و عذاب او را بر خود فرود آوريد و رحمت او را از خود دور كنيد . پروردگار ما چه خوب پروردگارى است ؛ و شما چه بد بندگانى هستيد كه به اطاعت خدا اقرار كرده و به پيامبرش محمّد صلّى اللّه عليه و آله ايمان آورديد آنگاه به فرزندان او هجوم آوردهايد تا ايشان را بكشيد ؛ راستى كه شيطان بر شما چيره گشته