از دردناكترين مصائب امّت ( نوپاى ) اسلام ، رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود . با مرگ او وحى ( ارتباط با عالم غيب ) قطع شد و اوضاع آشفتهاى پيش آمد و چنان كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله خبر داده بود فتنهها همچون پارههاى شب تار امّت اسلامى را فرا گرفت . در اين تاريكى فراگير و آشوب كور ، آنچه خاندان رسالت ديد دردناكترين و ظالمانهترين مصائب بود . مسلمانان - به جز خواصّ آنان - بيعت مكرّر خود با امير مؤمنان و وصاياى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پيرامون پيروى از ثقلين را فراموش كردند تا آنجا كه كار به گردهمايى سقيفه كشيد ، پس از پايان سقيفه و بيعت با اوّلى ، برخى ( چنان جرأت يافتند كه ) بر قتل دو ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حسن و حسين عليهما السّلام همّت گماشتند .
[ رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ]
ارادهء قتل حسنين عليهما السّلام
[ 66 ] - 1 - قطب الدين راوندى با سند خود ، از ابو ابراهيم نقل كرده كه گفت :
حسن و حسين عليهما السّلام ( كه در سنين كودكى بودند از مدينه ) بيرون شده جهت قضاى حاجت به نخلستان عجوه « 1 » آمدند ، در جاى پستى فرود آمدند ، به هم پشت نمودند خداى سبحان ميان آنان ديوارى افكند تا از هم ناپيدا شوند . چون قضاى حاجت كردند ديوار از ميان رفت و در همانجا چشمهء آب و دو تشت بزرگ پديد آمد . آن دو وضو ساخته ، آنچه مىخواستند انجام دادند . سپس راه افتادند . در ميانه راه مرد تند خوى خشنى با آنان
هامش
( 1 ) عجوة : نوعى خرما در مدينه . از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه عجوه مادر خرماها مىباشد كه خداوند آن را از بهشت براى آدم نازل نمود . . . و در آن شفاى هر سمّى است . ( معارف و معاريف / 4 / 1540 ) م .