مشكل اساسى در سازمان روحانيت [ ده گفتار ]
« 1 » بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم
علاقه و مسئوليت
كسانى كه آرزوى اعتلاى آيين مبين اسلام را در سر دارند و دربارهء علل ترقى و انحطاط مسلمين در گذشتهء دور و نزديك مىانديشند ، نمىتوانند دربارهء دستگاه رهبرى آن يعنى سازمان مقدس روحانيت نينديشند و آرزوى ترقى و اعتلاى آن را در سر نداشته باشند و از مشكلات و نابسامانيهاى آن رنج نبرند .
زيرا قدر مسلّم اين است كه هرگونه صلاح و اصلاحى در كار مسلمين رخ دهد يا بايد مستقيماً به وسيلهء اين سازمان كه سِمَت رسمى رهبرى دينى مسلمين را دارد صورت بگيرد ، يا لااقل اين سازمان با آن هماهنگى داشته باشد .
اگر به فرض ، حركتى اصلاحى و دينى از ناحيهء فرد يا افرادى آغاز گردد و سازمان روحانيت آمادگى و هماهنگى نداشته باشد ، گمان نمىرود موفقيت زيادى نصيب گردد .
از خصوصيات دين مقدس اسلام اين است كه مسئوليت مشترك به وجود
هامش
( 1 ) 1 . اين مقاله در سال 1341 در كتاب بحثى دربارهء مرجعيت و روحانيت چاپ و منتشر شد .