استيذان
از نظر اسلام هيچ كس حق ندارد بدون اطلاع و اجازهء قبلى به خانهء ديگرى داخل شود .
در بين اعراب ، در محيطى كه قرآن نازل شده است ، معمول نبوده كه كسى براى ورود در منزل ديگران اذن بخواهد . درِ خانهها باز بوده . همان طورى كه الآن هم در دهات ديده مىشود هيچ وقت رسم نبوده است ، چه شب و چه روز ، كه درها را ببندند ، زيرا بستن درها از ترس دزد است و در آنجاها چنين ترسى وجود نداشته است . اولين كسى كه دستور داد براى خانههاى مكه مصراعين يعنى دو لنگه در قرار دهند معاويه بود و هم او دستور داد كه درها را ببندند .
به هر حال چون درِ خانهها هميشه باز بود و اجازه گرفتن هم بين عربها متداول نبود و حتى اجازه خواستن را نوعى اهانت نسبت به خود مىدانستند سر زده و بى اطلاع قبلى وارد خانههاى يكديگر مىشدند .
اسلام اين رسم غلط را منسوخ كرد ، دستور داد سر زده داخل خانههاى مورد سكونت ديگران نشوند . روشن است كه فلسفهء اين حكم دو چيز است : يكى موضوع ناموس يعنى پوشيده بودن زن ، و از همين جهت اين دستور با آيات پوشش يك جا ذكر شده است . ديگر اينكه هر كسى در محل سكونت خود اسرارى دارد و مايل نيست