گياه شناس
معلمين « شارل دو لينه » در مدرسه ، با كمال يأس و نوميدى ، همه با هم اتفاق كردند كه به پدرش كه يك نفر كشيش بود پيشنهاد و نصيحت كنند بىجهت انتظار پيشرفت فرزندش را در كار تحصيل و درس خواندن نداشته باشد ، زيرا هيچ گونه فهم و استعدادى در او مشاهده نمىشود ؛ بهتر است يك كار دستى مناسبى براى فرزندش پيدا كند و به دنبال آن كار بفرستد .
ولى پدر و مادر « لينه » روى علاقهء فراوان به فرزند ، با همهء نوميدى و تأثر ، وى را براى آموزش علم طب به دانشگاه روانه كردند . اما چون بضاعتى نداشتند فقط مبلغ اندكى براى خرج دوران تحصيل او پرداختند و اگر ترحم و كمك يك مرد نيكوكار كه در باغ دانشگاه با « لينه » آشنا شده بود نبود ، فقر و تنگدستى او را از پا درمىآورد .
« لينه » بر خلاف ميل پدر و مادر ، به رشتهاى كه او را به دنبال آن فرستاده بودند علاقهاى نداشت ، به رشتهء گياه شناسى علاقهمند بود . او از كودكى گياهها را دوست مىداشت و اين خصلت را از پدرش به ارث برده بود . باغ پدرش از نباتات زيبا پوشيده بود ، و از همان وقت كه « لينه » دوران كودكى را طى مىكرد ، مادرش عادت كرده بود كه هر وقت او گريه و فرياد مىكند گلى به دستش دهد تا آرام گيرد .
در خلال اوقاتى كه در دانشگاه طب تحصيل مىكرد ، نوشتهء يك گياه شناس