مرحوم حاجى بعداً وارد بحث در مسألهء تسامح در ادلّهء سنن مىشود و فرق مىگذارد ميان حديث ضعيف و موهون ، و مىگويد : آنچه قابل تسامح است احاديث ضعيفه است نه موهونه .
20 . در صفحهء 193 مىگويد :
« قصهء زَعْفَر جنّى و عروسى قاسم در روضه كاشفى ، و دومى در منتخب شيخ طريحى هم هست . منتخب طريحى مشتمل بر موهونهايى از قبيل زنده دفن كردن حضرت عبد العظيم در رى است . » .
21 . صفحهء 194 :
« قصهء عروسى ، قبل از روضه كاشفى در هيچ كتابى ديده نشده است . اما قصهء زبيده و شهربانو و قاسم ثانى در خاك رى و اطراف آن كه در السنهء عوام دائر شده ، پس آن از خيالات واهيه است . . . تمام علماى انساب متفقند كه قاسم بن الحسن عقب ندارد ( بلكه صغير بوده ) . » .
22 . صفحهء 195 ، مىگويد :
« مسعودى كه شيعه است و معاصر كلينى است ، در اثبات الوصيّة عدد كشتگان امام را به 1800 تن رسانده است آن هم به عبارتِ « وَ رُوِىَ انَّهُ قَتَلَ بِيَدِهِ ذلِكَ الْيَوْمَ الْفاً وَ ثَمانَمِائَةٍ » و محمد بن أبي طالب به هزار و نهصد و پنجاه نفر رسانده است . اما در كتابى كه هزار سال بعد نوشته شده ( اسرار الشهادة دربندى ) عدد مقتولين امام را به سيصد هزار و عدد مقتولين حضرت أبو الفضل را به بيست و پنج هزار و از سايرين نيز به بيست و پنج هزار نفر رسانده است . » .
اگر فرض كنيم امام در هر ثانيه يك نفر كشته باشد ، سيصد هزار نفر مقدار هشتاد و سه ساعت و بيست دقيقه وقت مىخواهد كه با روز هفتاد و دو ساعت نيز قابل اصلاح نيست ؛ و بيست و پنج هزار نفر اگر هر نفر در يك ثانيه كشته شود ، شش ساعت
مجموعه آثار شهيد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 598
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص٥٩٨